środa, 3 września 2014

No i witam ponownie

     Fakt, iż stado rozwija swoje skrzydła ponownie, bardzo mnie cieszy. Dodatkowo widzę  sporo nowych członków i mam nadzieję, że będzie ich jeszcze więcej c:
Witam więc wszystkich nowych w szeregach Pecus i mam nadzieję, że będzie wam tu dobrze.
<><><><><><><><><><><> 
     Przepraszam też za moją długą nieobecność. Teraz jednak znalazłam dla Was sporo czasu, więc myślę że często będziemy się "widywać" na Flashu [o ile nie padnie].
 <><><><><><><><><><><>
A oto taki mały prezencik dla Alphy :3


<><><><><><><><><><><>
 

sobota, 23 sierpnia 2014

Graj, muzyko.

Erinal 
 wadera | 4 lata
moc nabyta | żywiołak powietrza
szare oczy | czarne podczas używania magii
biała sierść | smukła sylwetka
wilk szary | nocny strażnik
NOC


 Erinal Tohrae
wiedźmak | 20 lat
 nieukończona szkoła kota 
zielone oczy | białe włosy
blizna po lewej stronie twarzy
DZIEŃ

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Obie postaci znacznie się od siebie różnią, choć jedna zawarta jest w drugiej. Wilk został zapieczętowany w ciele dziewczyny przez czarnoksiężnika. Erinal miała wówczas 18 lat i tylko miesiące dzieliły ją od zostania pełnowartościową wiedźminką. Jednak zbyt nierozsądna i niedoświadczona zaatakowała mężczyznę, chcąc udowodnić sobie i innym, że nie straszny jej żaden mag. Przypłaciła to wykluczeniem z wiedźmińskiej szkoły kota oraz ciężarem klątwy, która sprawia, że każdego wieczoru, do końca jej dni, zmienia formę na wilczą.
W wilczej postaci ma pełna świadomość kim jest za dnia. Zmianie ulega jednak jej charakter, który sprawia, że zachowuje się jak roczne szczenię. Zbytnią ciekawością ściąga na siebie kłopoty, wszędzie jej pełno, a czuł węch zaprowadza ją tam, gdzie się da. Wciąż nieumiejętnie włada żywiołem przez co popadając w złość lub strach sieje spustoszenie wokół siebie. Dobrze wie jakie sprowadza niebezpieczeństwo na osoby w swoim otoczeniu.
Po przeklęciu stała się znacznie chłodniejsza. Podchodzi z rezerwą do ludzi oraz wielu sytuacji. Klątwa nań rzucona zmieniła ją z rozwydrzonego i nazbyt pewnego siebie żółtodzioba w opanowanego i rozważnego zabójcę, którym miała się stać przed laty. Zdecydowana, pewnych swoich ruchów, lecz nadal się szkoląca i nieraz wciąż zuchwała.
Nie zaprzestała chodzić w wiedźmińskiej zbroi. Dopasowana idealnie do ciała, lecz nie krępująca ruchów.  Lniana koszula przepasana na ramionach pasami. Gorset pod piersi z pasem ozdabiany szmaragdami. Skórzane rękawice zapobiegające ślizganiu się rękojeści w dłoni, a ćwieki na knykciach powodują większe zranienia przy walce wręcz. Czerwony jaszczur skrywający miecz umiejscowiony jest na plecach. Ćwiekowane spodnie wpuszczone są w wysokie kozaki umocnione pasami na łydkach.


♣ miecz, który ma do dzisiaj dostała w tajemnicy od swojego nauczyciela ♣
♣ została odebrana rodzicom w wieku 5 lat ♣
♣ czasami grywa na harmonijce ustnej ♣
♣  nie lubi zimy ♣


__________________________

*obrazki dziewczyny są zaciągnięte z gry the Witcher3: Wild Hunt *

Witam was jako autorka Erinal. c:
Zastrzegam sobie prawa do KP.
Otwarta na znajomości i wątki w komentarzach. 

.Kuka voi itsensä voittaa, ei koskaan häviä.

'Wyplam się. Wypalam w sobie resztę zwierzęcości. Czekam na rogu piekła na Twoje potknięcia. Przekrwione oczy płoną żądzą zemsty. Zakorzenione wrogie mi emocje wciąż nie dają mi spokoju. To silniejsze ode mnie. Nie nazwę Cię bożym stworzeniem. Dopóki się nie uporam z samą sobą, będziesz dla mnie zwykłym gadem. Chociaż to ja zjadam swój własny ogon, to nie przyznam Ci się, że zgubiła swoją duszę. Nie dawaj mi rozgrzeszenia, chcę się pławić w swojej drwinie, dopóki nie sięgnę łapami dna Mojego piekła. Wtedy przyjdź po mnie i wyciągnij mnie stamtąd...'


Koivu [Brzoza]
 
Nimet: Lex Sänguinis [w skrócie Inis]

Lempinimi: Koivu [Brzoza]

Nimi: Väinämoinena

 Ikä: 126 lat jako Draay'Neen / Pod postacią kobiety Jej wygląd fizyczny szacuje się na 26 lat

Kilpailu: Wilczyca rasy Draay'Neen / Lisogryf / Ziennokształtna


Kuvaus kilpailu: Draay'Neen to rasa wilków pochodzących z dalekiej północy. Jest dobrze przystosowana do tamtejszego klimatu. Wielkością samica przypomina samca zwykłej wilczej rasy.
Kolor sierści: płowy [tylko i wyłącznie]. Na przednich łapach, grzbiecie i ogonie układa się ona w specyficzne wzory, które mówią, do jakiego Klanu dany wilk należy. Kolor ślepi: turkusowy u samic, lazurowy u samców. Uszy zaokrąglone z ciemną obwódką. Chwost krótki i puszysty. Kark [w zależności od przynależności w hierarchii, np. czerwony - przywódca, czarny - zwykły członek] przyozdobiony jest długimi piórami karminowej barwy. Łeb u tej rasy jest duży. Smukły pysk skrywa w swym wnętrzu czarny, jak smoła jęzor i ostre zębiska. Masywne łapy zakończone są ostrymi pazurami, które mogą rozdzierać na strzępy.
Draay'Neeni charakteryzują się też tym, iż rozumieją ludzką mowę i takową potrafią się posługiwać, ale nie wykorzystują tego zbyt często. Są bardzo rozumni, nie przypominają w niczym zdziczałych barbarzyńców, którzy zamieszkują południową część krainy. Mają też możliwość przemiany w inne zwierzę, zazwyczaj hybrydę. Koivu posiada takową i jest to krzyżówka lisa ze sroką, a niektórzy uważają, iż z gryfem. Z niej najczęściej też korzysta. Może dlatego, że daje Jej to możliwość szybowania w przestworzach.


Esiintyminen:
Jako Kobieta, ma coś około 178 cm wzrostu, ładnie zaokrąglone tu i ówdzie ciało o śniadej, wysmaganej słońcem północy cerze. Włosy z niewiadomych przyczyn białe, jak śniegi północy sięgają prawie Jej pośladków. Turkusowe oczy. Pełne usta, kształtny mały nos. Gdzie nie gdzie Jej ciało przecinają liczne blizny. Na części lędźwiowej pleców posiada tatuaż - białego kruka.


'Ciężar smutku i cierpienia potrafi być tak wielki, że na ten moment życie staje się jak kamień, który ciągnie w dół'...


Luonto: Z Inis bywa różnie. Jak to się mówi 'Czasem słońce, czasem deszcz'...
Ponura, ciągle zamyślona, jakby bujała gdzieś poza swym ciałem, raczej ze smutnym wyrazem twarzy. Rzadko można Ją spotkać uśmiechniętą. Bywa gburliwa i oschła. Charakteryzuje się też ciętym językiem. Jest silna i niezależna. Inteligentna i bystra.
Gdy się już zdoła przed kimś otworzyć, odsłania wtedy swe drugie oblicze. Łagodne, ciepłe i wypełnione uśmiechem. Jednak jeszcze nikt Jej takiej nie widział. Draay'Neenka ma wiele blizn na psychice i sercuz powodu wydarzeń, jakie spotkały Ją 10 lat temu. Ciężko Jej o tym z kimkolwiek rozmawiać. Zresztą widać nie spotkała odpowiedniej osoby, której mogła by o wszystkim opowiedzieć, by móc zrzucić z siebie ten niebywały ciężar.




Nie będę odkrywała wszystkich cech charakteru Inis. Prawdopodobnie dla któregoś z członków Miasta Straconych ukształtuje się on inaczej.

Taikakaluja: Lehtiä i Puu z nimi Inis się nigdy nie rozstaje. Zawsze nosi je na szyi.

Hän tykkää: zielarstwo, studiowanie ksiąg i obcowanie z naturą.

Inhoaa: Fałszu, tłumów, ulewnych deszczy i palącego słońca.

Lisätietoja:

♣ pochodzi z dalekiej Północy;
♣ nie ściąga nigdy swoich amuletów;
♣ gdy targają Nią dziwne emocje między Jej dłońmi tworzy się świetlista kula, koloru Jej oczu;

'Stworzenia opętane samotnością uciekają od wszelkiego spokoju i szukają demonów o stokroć gorszych, niż martwa cisza wokół nich'...


Wilk Północy || Lodowy Oddech || Mroczna Zagadka

[Zastrzegam sobie wszelkie informacje w KP, która pewnie może ulegać zmianom. Rasa Draay'Neen w pełni wymyślona przeze mnie. Opisu rasy nie zamieszczałam, ponieważ uważałam to za zbędne. Chętna na wątki...Ewentualnie na powiązania]

* Kto umie wygrać sam ze sobą, nie zginie nigdy.

 

wtorek, 19 sierpnia 2014

Spójrz mi w oczy i powiedz co czynisz.


White | 20 lat | Demon sprawiedliwości | 01.11 | Niebieski ognik 

| Kobieta | Bez Hierarchi | Sprawiedliwa | Bez litości |
49908380 | Blog | Chętna na wątki i powiązania

Mroczne są te czasy, White. Zło coraz bardziej się szerzy a znim brak sprawiedliwości.

Białe masywne wilcze dziecko bawiło się pewnego dnia na polance. Same. Nikt jej nie lubiał. Lecz w pewnej chwili może to zabżmieć dziecinnie ale pojawił się znikąd. Zachęcał go. Po chwili jęknęło cicho a jego życie wypełniło się wspomnieniami.

White jest białym wysokim wilkiem. Ma 130 cm w kłębie i wiekiem liczy 2 wiosny. Jej oczy są srebne z lekkim dodatkiem człowieczeństwa. Ma ostre kły smukły pysk zakońcozny czarną truflą. Jest lekko umięśniona. Wyostrzony ma słuch i węch. Jest ślepa w dzień. Jej oczy zmieniają się z szarego na płonący niebieski.

Tato błagam nie umieraj - uklękła przy łożu z ciężko chorym. - Tato ! - krzykneła po czym po policzku polały się jej łzy. Chwiejnym krokiem wstała i wyszła z namiotu. Oczy były czerwone od łez. Z nosa wciąż ściekał uparczywy katar. Fioletowe włosy roztargane jak by dopiero wstała z łóżka. Teraz wyciągneła husteczkę. Wytarła łzy, katar. Ogarneła włosy i ruszyła. Przed siebie.

Emma. Postać ludzka. Jest w miare wysoką kobietą 1,70 m. Ma 20 lat, a urodziła się w Dzień zmarłych. Od najmłodszych lat kryła w sobie magię jaką miała jej prababcia. Emma od niedawna odkryła kim jest. Dla swojego bezpieczeństwa zmieniła imię na White i zapomniała o przeszłości. Błąkałą się po świecie jak zgubiona dusza. Widząc White po raz pierwszy sądzisz że to tylko człowiek. Nie wyróźnia się od innych. Ale jest coś co przeczy tej teorii. Ma bardzo bladą cere, która nigdy się nei opala. Naturalne fioletowe włosy które z wymieraniem sprawiedliwości zmieniają się w czarne. Jej oczy są szare pełne pustki i wilczej obecności..

Ty! - ciężki zmutowany głos odbił się echem. - Zostaw ją - mrukną. Ciężkie kroki które wydawały pusty odgłos zbliżały się ku niemu. Odwrócił się wolno. W tedy złapała go w sidła. - Spójrz mi w oczy i powiedz co uczyniłeś przez całe swoje życie...

Ostatnią przemianą jaką ma White jest Demon Sprawiedliwości. Niczym się nie różni od Postaci ludzkiej ale zawsze jest jakiś szczegół. Demon Sprawiedliwości ma 1,70 m wzrostu, czarne włosy, oczy koloru niebieskiego żaru. Jedno oko zawsze płonie. Nosi glany. Nie jest to zbytnio umięśniona postać. Ma zaledwie 16 lat. Posługuję się kataną, jak i granatnikiem. Jest na czarno ubrana. Nosi shorty i biustonosz. Ma tez peleryne. Jeździ konno. Koń jest upodobniony do niej.

"Uciekaj póki możesz, i gryź, ryj obrożę.
Samemu na tej drodze, bo nikt ci nie pomoże.
Ryj przy podłodze, by nie paść na przeszkodzie.
Wystrzegać się przynęty wysuniętej ze złej ręki.
Bać się pętli, bać się męki, bać niewoli, bać udręki...
Bać się ufać, ciągle słuchasz, będę tuż-tuż."

Charakterem niczym się nie różni od innych. Jest cicha i woli słuchać niż rozmawiać. Czasami bywa chamska. Jest szczera do bólu. Nie wtrąca się w kogoś sprawy. Woli siedzieć w cieniu. Nie lubi być w centrum uwagi.


"Każdy ma w sercu 2 wilki. Jeden czarny drugi biały.
to od ciebie zależy którego będziesz karmił"

We li­ve, as we dream – alo­ne

'' Czarny posłańcu, pomóż mi zasnąć snem upragnionym. Niech ciemność zamknie me oczy, bym mógł ujrzeć twą postać. Opętaj mój umysł, zniewol me ciało, oddam Ci się. Pozostanę demonem, stróżem przejść których nam już zabrakło.''

[rys mojego autorstwa]

GODNOŚĆ: Na imię mu Half
PSEUDONIM: Otchłaniec
WIEK: 3 lata
PŁEĆ: Basior
RASA: wilk otchłani
POCHODZENIE: Skaliste Wzgórze
HIERARCHIA: [chce się ubiegać do Dowódcę Straży]
KONTAKT: tylko chat

''Mimo poznania krwi ,śmierci i ciemności. Wciąż mam niedosyt pragnę więcej...pragnę czegoś więcej...''

 

CHARAKTER: Trudno jest u niego rozpoznać życzliwy uśmiech od tego szaleńczego. Ma tendencję do głośnej debaty o czymkolwiek, zamyka się wtedy gdy ktoś zapyta o jego przeszłość. Nie potrafi usiedzieć na miejscu nawet przez chwilę, lubi mieszać wszystkim w głowach, nienawidzi czekania co od razu można to zauważyć. Nie kontroluje swojego głośnego śmiechu, ma przeżerający szeroki uśmiech w którym ukazuje swoje kły. Tym gestem chce was albo ostrzec, że nie wolno z nim zadzierać bo rozpęta piekło, lub po prostu się uśmiecha.
CIEKAWOSTKI: potrafi niezwykle szybko poruszać się po terenie; wyśmienicie skacze po stromych górach jaki i dobrze się wspina; doskonale pływa i nurkuje; potrafi stać się czyimś cieniem na żądanie.
HISTORIA: [loading...]

'' -Zamknij w końcu te jebane oczy Half!!

- Po jaką cholere?!

- Po to bym mógł zeżreć Twoją porcję!

- Ani się waż koczkodanie zapluty!!'' 

poniedziałek, 11 sierpnia 2014

'Halo, Dziadku..?'

Imię Vainarin Ildliv N'rea
Nazwisko de Arthus
Płeć kobieta
Wiek 18 lat
Rasa hybryda, Jeździec Apokalipsy x Żywiołak Ognia
Pochodzenie
Wygląd Jest dosyć wysoka, gdyż sięga łbem wysokości 180 centymetrów. Całe jej ciało jest szczupłe, ale ładnie umięśnione. Sierść, która je porasta, ma w zasadzie wiele barw: miejscami jest biała, gdzie indziej srebrzysta, zdarza się barwa ruda, czasami wręcz złota, bywa brązowa, nawet kremowa, ale nie znajdziesz nigdzie czerni. Nos ma brudnoróżowy, podobnie jak jęzor i poduszki sporych łap. Oczy lśnią bursztynem, a długie uszy skierowane są na ogół ku tyłowi, choć gdyby tylko chciała, mogłaby je postawić. Futro po bokach ciała jest krótsze, natomiast podbrzusze, tył łap i grzbiet porasta dłuższe, nieco sztywne, włosie.  >kliknij tutaj, aby zobaczyć grafikę<
Przemiana Tu już jest niższa, bo nie sięga głową 180 centymetrów, nie. Tym razem mierzy coś koło 165. Jest szczupła, ale nadal ma mięśnie - widać dziadek jej nie oszczędzał. Oczy nadal ma barwy bursztynu, choć jeśli mocno, bardzo mocno ją zdenerwujesz, ciemnieją stopniowo do czerni. Włosy sięgają jej odrobinę za połowę pleców i mają barwę czerwoną. Boki głowy zgoliła - jej włosy są gęste, a że w tych terenach jest dość ciepło, przeszkadzały jej. Zawsze ubrana w ni to zielone, ni to brązowe luźne spodnie i tego samego koloru jeszcze luźniejszą koszulkę na ramiączkach. Na nogach ma wojskowe buty. >>kliknij tutaj, aby zobaczyć grafikę<<
Charakter Nie jest typem, który lubi ciszę i spokój - jako ktoś, kto jest dzieckiem Wojny i Ognia, nie jest w stanie wysiedzieć długo w jednym miejscu. Zawsze, ale to zawsze ma nadmiar energii i nawet na głównej polanie ciągle się kręci, nie mogąc znaleźć sobie miejsca ani zdecydować się na formę, w której się znajduje. Nie można być nigdy w stu procentach pewnym, czego się po niej spodziewać, bo zdanie zmienia jeszcze częściej niż miejsce, w którym usiadła. Dosyć wygadana, nie lubi ciszy i źle się czuje, kiedy nic się nie dzieje. Lubi żartować, czasem jej żarty są mało zabawne dla innych - ma spore poczucie humoru i nawet najczarniejsze żarty ją śmieszą. Na ogół raczej nie jest jakaś wredna, ale zdarza jej się być złośliwą, kiedy ktoś jej podpadnie. Zdecydowanie nie jest osobą wyrozumiałą ani cierpliwą, wszystko musi robić teraz, zaraz - podobnie jak ci, którym przyszło wykonać jakiekolwiek jej polecenie. Jest pyskata i niezbyt szanuje wszystkich dookoła siebie, poza dziadkiem, oczywiście. Nigdy do nikogo poza nim się zresztą nie przywiązała, no i poza małym szczurem, którego jednak zeżarł ogar. Od tamtej pory nie szukała większych kontaktów z innymi.
Historia Urodziła się jako córka Bellum'a i Royi oraz młodsza siostra Dag'a. Żyła na Ziemi z matką i starszym bratem, ojciec nie chciał ich zabierać do Piekła. Uwielbiała swojego brata, była z reguły posłuszna matce. Któregoś dnia jednak wyszła z domu i zawędrowała na terytorium Reh'thenów. Roya i Dag ruszyli za nią, żeby ją stamtąd wyciągnąć, ale nie wyszli z tego cało - oboje zostali zabici przez grupę stworów. Ojciec, zaalarmowany przez Dag'a tuż przed jego śmiercią, zabrał stamtąd jedynego żywego członka jego rodziny i nie chcąc, by mała dorastała w Piekle, dostarczył ją Addaleusowi. Ten nadał jej swoje własne nazwisko i wychował w zasadzie jak własne dziecko, choć był jej dziadkiem. Vainarin wspomina swoje dzieciństwo trochę jak jeden wielki obóz przetrwania, na którym uczyła się walczyć, dowodzić wojskiem, ale na szczęście miała zaufanego przyjaciela we własnym dziadku. Mając około ośmiu lat, poznała Mortisa, którego od razu polubiła. Przez kolejne dziesięć lat cały czas kształciła się, a nie mogąc w spokoju usiedzieć na miejscu, wynajdowała masę różnych ćwiczeń fizycznych, w wyniku czego jest obecnie nie do zdarcia. I nadal lubi Mortisa, choć nie przyznaje się sama przed sobą. Można nawet stwierdzić, że Vainarin podkochuje się w Śmierci, ale lepiej jej o tym nie wspominać - można dostać w czapę. Tak po przyjacielsku.

środa, 7 sierpnia 2013

...

CZY TO STADO JESZCZE ŻYJE? HALO!!! PECUSOWICZE...BUDZIĆ SIĘ, BO JAK WŁASNY OGON KOCHAM, ZNAJDĘ WAS I SIŁĄ TU PRZYCIĄGNĘ -.-

niedziela, 23 czerwca 2013

Lista Obecności-Czerwiec

Uwaga, uwaga! Czas zabrać się za ogarnianie stada.
1.Zacznijmy od listy obecności ;3

  • Aurélie
  • Josephina
  • Lalima
  • Nemo
  • Reiri
  • Revio
  • Shetanie
Zielony-obecny
Czerwony-nieobecny
Szary-usprawiedliwiony  

***

2.Pomysły na rozkręcenie stada ;3

Czas na jakąś akcję, która zbliży wszystkich członków stada. Proponuje więc:
-stadne opowiadanie
-zorganizowanie stadnego ogniska
-jakiś konkurs na stadne hasło

Jeśli macie jakieś pomysły, to podawajcie je w komentarzach pod notką. [ewentualnie piszcie do mnie na gadu]

***

I jeszcze jedno...nie milczcie tak. Bierzcie udział w życiu stada! 

czwartek, 13 czerwca 2013

Aktualna KP-Shetanie Tiamath Lvov



Imię: Shetanie
Drugie imię: Tiamath
Nazwisko: Lvov
Przezwiska: Shet, Shetaśka, Shecia...Jak kto woli...
Wiek: 2,5 roku
Data urodzenia: 6 Grudnia
Płeć: Wadera
Gatunek: Wilk Chaosu
Hierarchia: Mag Chaosu
Kontakt: 40772197 [gg...Skype nie posiadam]
Charakter: Jestem spokojna, uprzejma, pomocna i raczej przyjacielska...Ciężko mnie zdenerwować, ale jeśli już ktoś zalazł mi za skórę, to ma poważne kłopoty.
Lubię: Spacery, towarzystwo, polowania, szczerość, RAINBOW...No i oczywiście spać xD
Nie lubię: Zbędnych kłótni, prowokacji, kłamstw...
Zainteresowania: Rysowanie, muzyka [oczywiście ciężkie brzmienia ;3]
Pochodzenie: Dolina Przeklętych Cieni  [Teraz już Pecus Estuans Ignis]
Rodzina: Nie posiadam, lecz marzę o założeniu wspaniałej, szczęśliwej rodziny...
Potomstwo: Brak
Partner: Brak
Umiejętności: Potrafię skradać się praktycznie bezszelestnie, widzę w ciemności [mam tak jakby noktowizory w oczach xD]
Moce: Jako wilk chaosu, posiadam umiejętności magiczne. Umiem zawładnąć czyimś umysłem, mówić prosto do myśli danej osoby, oraz stawać się praktycznie niewidzialna [przezroczysta jak duch, że tak to ujmę]... Rzadko używam swoich mocy.
Historia: opiszę w następnej notce...obiecuję
Posiada: Posiadam kolczyka w lewym uchu, karwasz na ogonie i lewej łapie, pieszczochę na prawej oraz gorset.
Wygląd: Jestem waderą o ciemnoszarej i niezbyt puszystej sierści. Mam mniej więcej metr wzrostu, rubinowe oczy, czarno-czerwoną grzywkę, która zasłania prawe oko i masę dodatków na sobie.
Kolor na chacie: czerwony
Nick na chacie: LadyShetanie
Towarzysze: Czasami towarzyszy mi duży czarny kruk, którego nazywam Archel 
W stadzie szukam: W stadzie szukam domu, przyjaciół, a jeśli się uda to nawet partnera
Motto: „Śmiejecie się ze mnie, że jestem inna...A ja śmieje się z was, że jesteście wszyscy tacy sami!”
Coś od siebie: Chciałabym abyście wiedzieli, że nie przyszłam tu jako szpieg, bo i tacy się zdarzają...Nie przyszłam tu szukać zbędnych kłótni, zwad i wrogów...Nie przyszłam tu od tak...Przyszłam tu, żeby znaleźć swoje stado, swoje miejsce, swój dom, swój kawałek wspaniałego życia oraz przyjaciół...I mam nadzieję, że mimo mojej szarej osobowości, przyjmiecie mnie w swoje złote szeregi. Niech żyje Alpha! Niech żyje Pecus Estuans Ignis!
Podobizna: by Toushiirou [prawo do tej postaci mam tylko ja]
 

środa, 12 czerwca 2013

"Don’t leave me alone with me. See, I’m afraid of the darkness and my demons... And the voices, sayin' nothing’s gonna be okay."

     L A L I M A   R A B H Y A   P A R V A T I      

† W SKRÓCIE: Parva. †
† WIEK: 276 lat. †
† URODZONA: 1.05 †
† RASA: Koszmar. †
† STATUS: Samotna, nieposzukująca. †
† W KŁĘBIE: 182 cm. †
† WAGA: 248 kg. †
† STANOWISKO: Pozostałe. †
† KONTAKT: Na chacie. †

   n a t u r a l e z a.   
"(…) odpychała nieprzezwyciężonym pociągiem do szyderstwa, bezwzględnym zaufaniem w samej sobie i pewnym, aż w cynizm wpadającym  lekceważeniem wszystkiego i wszystkich na świecie."
                                               ~ Mojmir, Wilczy Myśliwy.

    Wolna od rasowych uprzedzeń, zażarcie broniąca się przed wszelakiej maści zmianami. Pała do nich nienawiścią tak wielce zaawansowaną, że aż czasami przerastającą dotychczasowe wyobrażenia zawiści. Pierwotnie powita z zamiłowaniem do ognia, nie cierpi być mokra ani na dłużej fizycznie łapać wodą jakiegokolwiek kontaktu. W związku z tym stara się unikać różnorakich zbiorników takich jak sadzawki czy strumyki i trzyma się bliżej zieleni. Żywi niesamowity respekt dla wszystkiego, co czyste i święte, stworzone przez patronów przyrody. Nie brzydzi się jednak grzechem, ani rozpustą. Istota niebywale zmienna. Z reguły płocha, zdolna bać się łopoczących motylich skrzydełek, może przeistoczyć się w pragnącą ściągać skalpy dzikuskę. Wie, że świat zdominowany przez przepych nie jest przychylny dla tych, co używają innego pudru. Opływająca uległością wobec prostej płci. Stara się, aby wszystko wokół niej emanowało jak najlepszą energią, w żyłach, pod opoką piersi serce tłoczy burzliwą krew, charakterystyczną dla boskich tworów. Nawet najbardziej przytłaczające upokorzenie nie jest w stanie złamać siły ducha tej bestii. Sporadycznie wręcz stosuje się do zasady „wet za wet”. W chwili strachu staje się nieobliczalna i trudno nad nią zapanować. Boleje nad cierpieniem boskiego dzieła. Ciepło oscylujące na łamach ulotnej osobowości. Nie igraj z ogniem jej ducha, bo możesz się sparzyć. U schyłku swego istnienia jako obumarła, z gałęzi opadła ptaszyna, bez cienia żalu nad sobą odpłynie w niebyt.
   "Trudno zaszufladkować ją do bliżej określonego wzorca, jest bowiem zbiorem przeciwstawnych sobie wartości i zasad. To sylwetka bardzo gwałtowna, dominująca, a przede wszystkim trudna do opanowania. Antagonistycznie poukładana ludzkimi rękoma, aby statecznie brnąć na przełaj przez znoje żywota. Jest to postać wyróżniająca się nie tyle na tle szarawej masy, co masy, która barwę swą zatrzymała w wyniku ogólnego zepsucia. Wyzuta z wszelakich norm empatii, niczym tonący chwyta się brzytwy w postaci własnych poglądów i przekonań, które stanowią niewidzialny filar jej plugawego jestestwa z piekła rodem. Nielubiana przez przekrój społeczeństwa zatwardziała perfekcjonistka, słaniająca się na co dzień za maską zimnego wyrachowania. Szczyci się bezbłędnym instynktem samozachowawczym, kobiecą intuicją oraz zdolnością przełykania najbardziej cierpkich porażek. Życie nauczyło ją w swej ciągłości, że wszystko ma swoją cenę, którą prędzej czy później, zmuszona będzie za sprawą losu zapłacić. Żyjąc, nieświadomie zaciągnęła dług nie do spłacenia. Zadłużona na wiele tysięcy szans, stoczyła się do grajdołka moralnego, gdzie nigdy nie wiadomo, kiedy nadejdzie Twój czas. Doskonale maskuje się ze swoją osobowością w nowym środowisku, pomiędzy obcymi. Ogień jest jej przyjacielem, ogień się jej boi i jest na każde jej skinienie. Nie dajcie się zwieść niepozornej, ułożonej powierzchowności.
   Zerwała więzy stadne. Uznać za niebezpieczną. Poszukiwana żywa lub matrwa."
                            ~ Damrok, Wilczy Łowca w "Kronice wygnanych". 

   a p a r e n c i a.   
   

„Nie podobał mi się jej wygląd. Kojarzyła mi się z pechem, który tylko czeka, aby się komuś przytrafić.”
                      ~ Wilk Przewodni
 
   Bogowie obdarzyli ją hojnie w swej łaskawości, jeśliby tak przyjrzeć się z goła całej płomiennej postaci. Niczym Nike pełna zwierzęcej finezji, często mylona z iluzją. Wykuta umiejętnie dłutem samego Apollona, wdziękami ujmująca. Ruchy ciała rodzą się w płynności, do szczętu przesączone subtelną nonszalancją. Idąc, zdaje się nie dotykać ziemi. Imponującego wzrostu stworzenie, dębom jak Styks starym i rosłym do konar sięgające zaledwie. Złudnie krucha, dająca pozory bezradności. Srebrzysta powłoka współgra brutalnie z helladzkimi, ostrymi rysami, zasnutymi zwykle kaskadą jasnych pukli pełznących po pysku niczym węże, oddających po części doskonale jej hulaszczy charakter. Chyże jak chart oczy patrzą na świat z nabytą przez lata nostalgią, siłą miażdżącą głupców która bezlitośnie okiełznała. Pożerają każdego kto odważy się weń spojrzeć niecodziennym magnetyzmem. Nie pozwalają obrócić głowy przeciętnemu stworowi. Niezdrowy rozsądek tli się ledwie zauważalnie gdzieś na dnie czarnych drobinek jej wąskich źrenic, obleczonych zwodniczo w jasną okowę tęczówek. Z nich wyczytasz najwięcej. Sarnie spojrzenie wyziera zawsze podstępnie, jakoby mglista łuna spod na połę zwartych powiek. Skryte za bujną otoczką czarnych jak smoła, cholernie długich rzęs taksuje Cię w poszukiwaniu utraconego sedna. Zagubionego dawno sensu istnienia gdzieś na życiowej drodze. Zawsze uśmiechnięta w ten trącący grzeczną sugestią, dobrotliwy grymas nigdy nie powie, gdzie ją bodło, za to oszczędzi głosu i ośmieli się milczeć. Dysponuje niesamowitą krzepkością, przy czym zdolna jest w biegu pokonać niesamowite dystanse. Naziemne akrobacje nie stanowią dlań żadnej przeszkody.

   W ludzkiej postaci nie chwali się już tak swym wzrostem, mierzy bowiem jedynie 167 cm. Choć niewysoka, może poszczycić się ładną proporcją ciała i posągową figurą. Alabaster skóry przyjemnie współgra z pszeniczną barwą włosów i hebanową głębią dzikich oczu. Wąska kibić, długie nogi, szerokie biodra nadają jej postaci wręcz kokieteryjnej pikanterii, której nie szczędzi sobie na codzień w kontaktach z płcią przeciwną. Są to tylko jednak nic nieznaczące przywary, nabyte w ciągu życia, bowiem serce jej skradł już pewien mężczyzna i zbiegł z nim za pazuchą gdzieś w odległe krańce świata. Wie jak i potrafi umiejętnie skorzystać ze swoich atutów, by dostać to, co jej się uwidzi w danej chwili. Zdawałoby się, że nie ma poczucia wstydu, a i tu niestety należy mi przytaknąć. W jakiejś mierze utraciła po części kobiecą wrażliwość, a przy tym czułość na czynniki zewnętrzne. 
„Rozkosze miłosne to cierpienia, których się pożąda, to zespolenie słodyczy i męczeństwa, a miłość to dobrowolne szaleństwo, piekielny raj i rajskie piekło, to zgodność upragnionych przeciwieństw, bolesny śmiech i kruchy diament.”
         ~ Parva, lata młodzieńcze. 



   t a l e n t o s.   

Kunszt myśliwski - nieco ponad dwa wieki praktyk wyzwoliły w niej wzorzec nie tak wcale daleki od ideału. Potrafi schytać samopas zwierzynę prawie nieuchwytną. Mimo rozmiarów stąpa możliwie jak najbardziej bezdźwięcznie, skrada swobodnie, zabija szybko i bez trudu za sprawą mężnej postury.

Kunszt ciała - predyspozycje ma niewąskie, zważywszy na wzrost (tym bowiem dorównuje koniom), jak i doskonale rozwiniętą muskulaturę. Lata wojen, setki bitew wyrobiły w niej wytrzymałość i względną nieczułość na ból. Nieźle snuje strategie i taktyki walki. Jest też przykładnym żołnierzem. Ślepo wykonującym wydane mu rozkazy, bezmyślnym i zabójczym w starciu.

Kunszt słowa - kocha mówić tak, by zdezorientować rozmówcę. Stosuje zgrabne pominięcia, nietypowe zwroty, często tworzy neologizmy. Rozmowę jako taką uznaje za całkowicie zbędną. Jeśli jednak uzna, że wypowiedzieć jej się trzeba, zrobi to obiektywnie i bezstronnie, kierowana zdrowym rozsądkiem.

   a d e m á s.   

~ Stalowe nerwy to coś, czym szczyciła się jeszcze parę dekad po urodzeniu. Pokryły się rdzą wraz z upływem czasu. Nie drażnij.
~ Przy nadmiernym wysiłku miewa duszności, a nawet zachwiania tętna. Uroki wojny.
~ Nie przepada za szczeniętami.
~ Sądzi, że żołnierz może z godnością umrzeć, nie będąc w stanie dopełniać obowiązków.
~ Żywi lęk przed starością.

____________________________________________________
Od autorki: Zapoznałam się z blogiem dość dogłęnie, mimo to KP zawiera wiele niedociągnięć, o których wytknięcie mi proszę w komentarzu pod nią. Jestem otwarta na wątki i powiązania, choć częściej zapewne będzie można spotkać mnie na chacie. Zastrzegam sobie również prawo do zmiany mojej postaci.

[Informacja/5]

   Witam i na wstępie witam nowych. Raduję się, że tylu was dołączyło. Jednak zaczniemy od nieco mniej przyjemnych spraw. Niestety jestem zmuszony wypisać dwóch członków. Z Seiye nie mogę się skontaktować i najzwyczajniej nie wiem co zrobić... Niestety widać tu nie zagląda, bo odkąd reaktywowałem stado nie pojawił się ani na chacie, ani na blogu. Nie doszły mnie też słuchy o jego powrocie. Z Ezrą za to miałem kontakt, niestety powiedział, że na razie na Pecus nie wraca... Więc z bólem serca i jego muszę wypisać. Z basiorów zostajemy tylko Revio i ja.

   OBECNY STAN WATAHY

    Aurélie
    Ezra
    Josephina
    Nemo
    Reiri
    Revio
    Seiye
    Shetanie

   RAZEM 6
  
Nie usuwam maili, jedynie usuwam dane na blogu. W razie chęci powrotu tych dwóch panów, starczy zalogować się i dodać notkę.

   Teraz druga, krótka sprawa. Zadania dla Reiri i Josephiny pojawią się do końca tygodnia. Szukam inspiracji. Ale możecie się przygotowywać na pisanie opowiadań.

   I trzecia sprawa. Najważniejsza chyba. Shet, masz okazję się wykazać. 16 czerwca wyjeżdżam na dwa tygodnie na praktyki i raczej nie będę miał czasu ni okazji korzystać z internetu. Być może pojawię się w weekend 22-23, ale nie jestem tego pewien. Nie musisz się starać rozwijać bloga, bylebyś utrzymała go na takim poziomie, na jakim jest teraz. Głównie zależy mi, by ktoś często był na chacie.

To tyle. W razie jakiś zmian dam znać.

wtorek, 11 czerwca 2013

I wish i could take the pain away. - Josephina KP

 
" ...bo wilk, które­go mam w so­bie, już zaw­sze będzie pragnął owie­czki scho­wanej w twoim sercu..."

_______________________________________________________

Informacje w pigułce:
•Imię wilka: Josephina
•Wiek: Lat liczy sobie około trzech, urodziła się dwudziestego drugiego marca.
•Płeć: Wadera
•Gatunek: Wilk Norweski, zimnokrwisty. 
~*~
Opis charakteru: 
Jest osobą niezwykle utalentowaną, lecz nie geniuszem; dobrze usposobioną, lecz nie cnotliwą; stałą, lecz nie wspaniałomyślną, umiarkowaną, lecz nie sprawiedliwą. Jej zalety, 
w niektórych przypadkach, są wolne od towarzystwa tych wad, które z reguły są z nimi połączone: jest wielkoduszną przyjaciółką, nie będąc przy tym gorzkim wrogiem. W innych przypadkach, jej wad nie rekompensują te zalety, które są z nimi blisko związane: jej brakowi przedsiębiorczości nie towarzyszy oszczędność. Prywatny charakter tej osoby jest lepszy niż publiczny; jej zalety liczniejsze od wad; jej szczęście większe niż sława. Mimo wielu zalet wywołała nienawiść ludności; mimo dużych zdolności nie uniknęła bycia przedmiotem kpin.
_______________________________________________________

 
"Sa­mot­ny wilk nig­dy nie po­winien bra­tać się z watahą. "


Jej sierść jest wyjątkowa, jak widać, jest dwukolorowa.
Mocna, szeroka kufa, uszy zawsze postawione na sztorc, łapy szeroko rozstawione.
Dobrze zbudowana, jednak zdarza jej narzekać się na "tłuszczyk", szczególnie po zimowym okresie.
Długi i puszysty ogon, którego niezbyt często używa.
Giętkie ciało, futro długie i puszyste. Mokre staje się poskręcane.
~*~
Umiejętności:
Pomijając doskonały wzrok i słuch, jest dobrym magiem.
Przez okres dwóch lat praktykowała panowanie nad żywiołami. Na początku, jak wiadomo, nie wychodziło jej to zbyt dobrze. Lecz po dłuższym czasie opanowała wodę. 
Opuszczając rodzinną osadę zakończyła naukę i zaniechała starań, aby przejąć kontrolę nad pozostałymi żywiołami. 
W tym wypadku - nie używa pozostałych, ponieważ boi się, że delikatnie mówiąc, sprowadzi kataklizm, lub inną przerażającą rzecz. 
~*~
Stanowiska/Hierarchia:
Pragnęłaby zaistnieć w hierarchii jako mag wody.
~*~
Lubi/Nie lubi:
Uwielbia mroźne dni, zimę. Przepada także za wspinaczką po skalistych terenach, najlepiej umieszczonych nad wybrzeżami, przepaściami, kotlinami. 
Nie gardzi także pływaniem, nurkowaniem, a adrenalina to jej drugie imię. 
Lubi także duże grona zebrane na polanie, jest bardzo towarzyską istotką. 
Nie lubi za to upalnych, suchych dni, światła dnia, zapachu padliny, lub innych rzeczy w stanie rozkładu.
Boi się burzy i najchętniej zakopałaby się głęboko pod ziemią, słysząc trzask błyskawic.
~*~
Znaki szczególne:
Dwie szramy na brzuchu, niewidoczne. Przykrywa je gęsta sierść.
~*~
Kontakt: 31235504 (gg)
~*~
HISTORIA: 
Urodziła się w szlacheckiej Watasze na północnym wybrzeżu Norwegii.
Od małego przyuczana do nauki magii w wiosce Lanha'rr.
Wioska ta leżała nieopodal jej rodzinnego miasta - Vayet.
Nie była niezwykłym szczenięciem.
Przez resztę czasu - do osiągnięcia pełnoletności, posiadała umiejętności związane z wodą.
W jej trzecie urodziny wyruszyła w niekończącą się podróż, przewijając się po różnych watahach, stadach, obozach. Nawiązała wiele udanych i nieudanych znajomości, z przeróżnymi przedstawicielami rasy, jak i z wielce magicznymi zwierzętami, ludźmi.
[ jak na ten moment to wszystko, karta postaci może ulec zmianie. ]

Reri Arie Nori-Witam!

Imię: Reiri
Drugie imię: Arie
Nazwisko: Nori
Przezwiska: Jak kto woli abym mnie to nie obrażało...
Wiek: 2,5
Płeć: Wadera
Gatunek: Wilk ognia
Data urodzenia: 14 listopada
Hierarchia: Mag Ognia
Kontakt: gg 41113103
Charakter: Pewna siebie, pyskata, wredna, ogółem ciężki charakter
Lubię: Zachody słońca i ogniska
Nie lubię: Upierdliwych osobników i pływania (nawet pieskiem XD ]
Zainteresowania: Słuchanie rocka i metalu, malowanie i pisanie opowiadań
Pochodzenie: Czarne Skalisko
Rodzina: Igreel(smok) - przybrany ojciec
Potomstwo: Brak
Partner: Brak
Moce: Kontrolowanie ognia
Historia: "Pamiętam ogromnych wybuch który zmiótł całą dolinę Chia,  pomiędzy moją Watahą  Ognia a Watahą Powietrza powstał spór, który później przerodził się w wojnę. Ma matka Senrii wraz z dwiema siostrami zaprowadziły wszystkie szczeniaki do groty na terenie Czarnego Skaliska, ja nie słuchając rozkazów matki, mimo mojego ukończonego roku postanowiłam im pomóc. Gdy dotarłam na miejsce moim oczom ukazały się tysiące martwych ciał członków obu watah, przebiegłam przez nie z trudem powstrzymując słone łzy. Przez chwile nie wiedziałam gdzie mam biec, w którą stronę, nagle wpadłam na kogoś, gdy uniosłam łeb do góry dostrzegłam wilka powietrza, który widząc mnie uśmiechnął się chytrze. W chwili gdy wycofywała  się do tyłu ruszył w pogoni za mną, postanowiłam kierować się do groty w której ukrywały się wszystkie szczeniaki...i tu popełniłam błąd. Gdy wbiegłam do środka dostrzegłam dwóch basiorów wrogiego stada, którzy dosłownie przeprowadzili rzeź na młodych. Chciałam się stamtąd jak najszybciej oddalić, lecz wilk który wcześniej mnie gonił zatarasował mi drogę ucieczki, z mojej krtani wydobył się przeraźliwy krzyk. W chwili w której jeden z samców rzucił się w moja stronę z pazurami, z cienia wyłoniła się ogromne zielone cielsko, które jednym ruchem umięśnionego ogona powaliło go na ziemię. Dopiero teraz uświadomiłam sobie kim był olbrzym: "To...to jest smok". Gadzisko wydał z siebie ogromny ryk, który odbił się echem po dolinie, zrobił kilka kroków do przodu stając dosłownie nade mną. Jego grube pokryte łuskami łapy zasłoniły mnie a błękitne oczyska niczym tafla jeziora błysnęły złowrogo. Wilki które zadrżały z przerażenia czmychnęły z groty szybciej niż tu przyszli, przez chwile nie mogłam powstrzymać swego drżącego ciała. Smok pochylił się nade mną chwytając mnie delikatnie w zęby, następnie wychodząc z groty wzbił się w powietrze, przez kilka minut szybował nad szczytami niezbyt wysokich góry po czym wylądował na skalistej półce, obok której znajdowała się dość duża jaskinia. Wszedł do niej i położył mnie na stercie miękkiego futra, przyglądałam mu się uważnie aż w końcu odezwał się.
-Jestem Igreel, od teraz Twój opiekun....
Przez następny etap mojego życia mój "ojciec", szkolił mnie w moich magicznych umiejętnościach, lecz w dniu moich drugich urodzin postanowiłam odejść od niego i wyruszyć w swoją własną wędrówkę. Przez pół roku szukałam odpowiedniego stada od siebie, w końcu odnalazłam tereny stada Pecus Estuans Ignis, w którym postanowiłam osiąść na stałe."
Umiejętności: Szybko biega, umie się dobrze wspinać po stromych zboczach
Posiada: Podłużny złoty kolczyk w lewym uchu, dwie czarne spinki skrzyżowane na włosach, żółto-złota rękawiczka na prawej łapie
Wygląd: Ruda sierść, kremowy nosek i podbrzusze, czerwone włosy z pomarańczowym pasemkiem na grzywce, czerwony znak strzały na lewej łapie i czerwone ślepia
Kolor na chacie: ciemna czerwień (#990000)
Nick na chacie: LadyReiri
Towarzysz: Szara myszka zwana "Rin"
W stadzie szukam: Przyjaciół, ciepłego kąta i zrozumienia
Motto: "Gdybym mogła, cały świat doprowadziłabym do agonii, aby dokonać oczyszczenia życia u samych jego korzeni; podłożyłabym pod nie palący, podstępny płomień - nie po to, by je zniszczyć, ale by przydać mu nowego wigoru i żaru. Ogień , jaki podłożyłabym pod ten świat, nie sprowadziłby nań ruiny, lecz tylko zasadniczą, kosmiczna przemianę. W ten sposób życie  przywykłoby do wysokiej temperatury i nie byłoby już środowiskiem dla miernoty. W takiej wizji może nawet śmierć przestałaby być immanentna życia."
Coś od siebie: Jak już wiecie nie posiadam ani rodziny ani kogoś bliższego, dlatego przyszłam tu aby znaleźć swój dom swoje stado, w którym osiądę na wieki. Mam nadzieje, że mimo mojego wrednego i oschłego charakteru przyjmiecie mnie tu z otwartymi ramionami.
Podobizna: Mojego autorstwa....
 

poniedziałek, 10 czerwca 2013

Aurélie De' Finess.


Imię: Aurélie.
Nazwisko: De' Finess.
Pseudonim: Auré.
Płeć: Wadera.
Wiek: 3,5 roku.
Rasa: Wilk Nocy – Opiekun Nieba.
Hierarchia: Nie lubi się wyróżniać.
Przemiana: Brak. Może z czasem się to zmieni.
Charakter: Delikatna, subtelna, skromna. Te cechy najlepiej opisują czarną wilczyce, która posiada w sobie dodatkowo niezwykły spokój. Zamknięta na wszystkie możliwe spusty, nie dopuszcza nikogo do środka. Często obserwuje otoczenie, rzadko się odzywając. Gdy już coś powie, stara się mądrze formułować zdania zachowując przy tym estetykę. Uwielbia obserwować naturę, dlatego często znika na parę godzin wśród gąszczu traw. Wieczór to jej ulubiona pora, gdyż spokój który wtedy panuje, jest dla niej istnym rajem. Stara się nie wchodzić w poważniejsze konflikty, przez co unika większości problemów.
Umiejętności: Zna się przede wszystkim na roślinach i naturze. Gwiazdy również nie są jej obce. Poprzez znajomość różnych gwiazdozbiorów, świetnie orientuje się w terenie. Jej dodatkowym atutem jest skradanie się. Potrafi bez najmniejszego szelestu zakraść się w jakiekolwiek miejsce, a na dodatek porusza się niewiarygodnie szybko.
Historia: Jej życie nie wyróżnia się niczym niezwykłym pośród pozostałych. Auré wcale nie miała złego dzieciństwa, wręcz przeciwnie. Urodziła się w górach Karan, gdzie niegdyś osiadały najstarsze watahy Nocnych Wilków. Była jedyną córką przywódcy, który chciał ją wyszkolić na główną przywódczynie wader. Jednak czarną wilczycę nie interesowała władza i pozycja. Chciała być wolna i samodzielna. Dlatego pewnego wieczoru, wymykając się od rodziców postanowiła wyruszyć w niekończącą się podróż. Wędrując tak, natrafiła na Pectus.
Wygląd: Ciemnej sierści wadera o szarych tęczówkach. Budową przypomina Charta, dlatego szybkość którą może osiągać nie jest przypadkowa. Sierść na grzbiecie i ogonie jest jedwabiście gładka i niesamowicie długa. Na pysku posiada rogi, a końcówki uszu wydają się barwić na biało. W grzywę często wplątują się kwiaty, a na jej tylnej części ciała można dostrzec ciemnoszary znak, który kształtem przypomina pozwijane łodygi. Stara wadera, ucząca od małego Finess, często powtarzała, że owa blizna została nakreślona przez samą Afrodytę, jednak Auré ignorowała każde słowo wypowiedziane przez starą Mist.
Towarzysz: Od dawna towarzyszy jej mały kolorowy koliber, zwany Elaine.
Ciekawostka: Posiada bliznę, która od czasu do czasu nieźle daje jej po kościach. Sama nie wie skąd się wzięła.



***

Od autorki: Karta postaci może ulec zmianie.

niedziela, 9 czerwca 2013

[Reaktywacja Stada]

   Witam i z góry błagam na kolanach o wybaczenie, za opuszczenie stada... Jeśli mogę się wytłumaczyć to miałem pewne problemy, potem straciłem maila i dopiero dziś nasz kochana Shetanie pomogła mi go odzyskać. Jeśli ktoś tu jeszcze zagląda to proszę o komentarz. Niniejszym stado jest reaktywowane i rusza na nowo. Na razie nie usuwam nikogo ze starych członków ani nie wysyłam zaproszeń, które znajdują się z Zapisach, ponieważ nie wiem czy te konta są nadal aktywne. Jeśli tak, to proszę o komentarz pod tą notką.
   W najbliższym czasie ulegnie zmianie szablon bloga oraz zakładka Albumy.

~ Addaleus Jvala 'Nemo' de Arthus

czwartek, 28 lutego 2013

"Stadne Porządki"

Witam.
Widzę, że stado znów zaczyna upadać, a ja nie pozwolę by popadło w ruiny! Słuchajcie...musimy coś z tym zrobić! -,-
Ja, jako doradca Alphy mam zamiar zająć się trochę tym stadem i pomóc Nemo, bo sam sobie rady z Tym nie da.

***

Na początek powiem w słowach kilku o członkach stada:

Ayeerie- Nie znam Cię zbytnio, ale według mnie masz dobrą duszę...Od kiedy  dołączyłaś do stada, widziałam cię tylko kilka razy...potem o Tobie słuch zaginął D: Co się z Tobą dzieje Aye???

Ezra- Hmm...nie znam Cię nawet. Nigdy nie widziałam Cię na chacie. Brak udziału w życiu stada -,-

Nemo- Do Ciebie raczej nic nie mam. Jesteś na stadzie i mimo jego drugiego już upadku [!], trwasz w nim stale. Jako "Serce" stada jesteś mu wierny. Jestem z Ciebie dumna Nemo :3

Revio- Do Ciebie, tak jak w przypadku Alphy, nic nie mam. Często bywasz na chacie i również nie odchodzisz od niego mimo upadku. Dziękujemy Revio ^^

Seiye- Widziałam Cię tylko dwa razy na chacie. Teraz ani, widu ani słychu. Seiye jesteś praktycznie od początku w stadzie...nie olewaj go ;_;

Shetanie- O Boże...teraz ja -,- Kocham to stado...wiem, że nie jestem idealna i zaniedbałam swoje obowiązki jako doradca...Teraz chcę to naprawić i odnowić stado. Pozwolicie mi?...

***

A teraz chcę powiedzieć, że Revio zasłużył sobie na "plusa". Jeśli chcecie wiedzieć dlaczego, to wam powiem.
Rozumiem, że nie każdy ma czas siedzieć non stop na stadzie, ale mimo to chyba od czasu do czasu jakaś notka na stadzie by się przydała. Może Revio notek nie pisze, ale bierze udział w życiu stada na chacie.

***

Małe Info dla Nemo:

Nemo. Jako Twój doradca, mam za zadanie pomagać Ci, więc mam plan...
Wiem, że nie ogarniesz kilku spraw na raz...Proponuję więc "ODNOWĘ STADA"
Blog przejmę ja, lecz Ty na wszstko będziesz miał wgląd. Nadal zostaniesz naszym Alphą i w tej kwestii raczej nikt zdania nie zmieni. Co Ty na to?

***

!!!RATUJMY TO STADO!!!

poniedziałek, 3 grudnia 2012

Shetaśkowy Art z dedykiem dla Nemo

No Nemo...chciałeś to masz xD...


niedziela, 25 listopada 2012

Ayeerie - Srebrzysty Cień

  Ayeerie Srebrzysty Cień

 Imię: /Me imię znają tylko nieliczni/ Ayeerie Creis
Nazwisko: /Jedyna pamiątka z mej przeszłości./Veilah
Płeć: /Aż tak trudno zauważyć?/Wadera
Wiek: /Wyglądam na 2,5 lat, lecz czy tak jest na pewno?/

Rasa: /Jestem ostatnia z mej rasy./Veriya Silv(Pół bogini)

Hierarchia: /Może kiedyś, lecz na razie wolę pozostać z Pozostałymi/ 
Historia: Nie jest zbyt przyjemna, a Ayeerie nie lubi o niej mówić. Nikt do końca nie wie, co zdarzyło się naprawdę w jej życiu, i nikt tego nie odgadnie, póki sama tego nie zdradzi. Podobno została porzucona gdzieś na Północy w Krainie Lodu, i stamtąd wyruszyła w podróż, włócząc się po ziemi. Pewnego razu postawiła swe łapy w Górach Theyiah. Gdy stamtąd powróciła, była całkowicie odmieniona, przeważnie milczała i wolała samotność. Nikt nie wie, co się jej tam przydarzyło. Wyruszając w dalszą wędrówkę natrafiła na tereny Pecus, i tutaj, zmęczona długa drogą, ostała.
Przemiana:
To właśnie jedna ze zmian, jakie przeszła Ayeerie po wyprawie w Góry. Potrafiła zmienić ciało z wilczego na inne. Rzadko używa przemiany, ale lubi ją. Staje się wtedy wysoką, czarnowłosą pół elfką. Zazwyczaj nosi na sobie jedynie szary, nieco zniszczony płaszcz z kapturem, który zawsze zasłania jej oczy. Na szyi zwisa jej srebrny łańcuszek z lśniącym, błękitnym kamieniem.

Umięjętności: W swej normalnej postaci przede wszystkim używa pazurów i kłów. Dopiero później sięga po magię. Specjalizuje się przede wszystkim w iluzji. Potrafi także czytać w myślach. Jeśli chodzi o jej przemianę, świetnie posługuje się bronią białą. Najczęściej używa swoich srebrnych sztyletów, z którymi nigdy się nie rozstaje.

Charakter: Ayeerie jest uosobieniem spokoju. W każdym razie, tak się wydaje. Czasem nachodzi ją ochota na jakieś szaleństwo, a wtedy sobie nie odmawia. Jeszcze gorzej jest, gdy się ją zdenerwuje, a nie jest to łatwe. Zazwyczaj, gdy ktoś próbuje ją sprowokować, obdarza go tylko pogardliwym spojrzeniem, i nic sobie z tego nie robi. Musisz jej mocno zajść za skórę, by sięgnęła po broń. Zazwyczaj milczy.  Uważa, iż jeśli już masz coś powiedzieć, to mów coś mądrego i z sensem. Jeżeli jednak jest przeciwnie, zamilcz.



/KP będzie ulegać zmianom. Najprawdopodobniej./